هنرهای تجسمی

هنرهای تجسمی که گاه با اصطلاح هنرهای بصری یاد می‌شوند، هنرهای مبتنی بر حس بینایی میباشند.

انواع هنرهای تجسمی به شرح ذیل میباشد .

مانند نقاشی، مجسمه‌سازی، طراحی، طراحی محصول، چاپ دستی، عکاسی، گرافیک، طراحی صنعتی، سرامیک، صنایع دستی (نه هنرهای سنتی)، ویدئو، فیلمسازی، معماری و طراحی داخلی است.

همچنین هنرهای تجسمی شامل گروه دیگری با عنوان هنرهای کاربردی مانند طراحی صنعتی، طراحی گرافیک، طراحی مد، طراحی داخلی و هنر تزئینی می‌شود.

در حال حاضر هنرمند تجسمی به شخصی گفته می‌شود که در زمینه هنرهای زیبا یا هنرهای کاربردی فعالیت میکند.

قلمرو کاری طراحی و هنرهای تجسمی بسیار گسترده‌ محسوب میشود. در اصل این قلمرو همهٔ آنچه که می‌توان دید به جز نمایش را در بر می‌گیرد.

منظور از نمایش هنرهایی مانند تئاتر، موسیقی، یا اُپرا است. البته مرز مشخص و درستی میان این تعاریف نیست.

مثلاً توجه کنید به هنر تن و بدن یا مثلاً فیلم و هنر رسانه‌ای که می‌توانند همهٔ دسته‌های دیگر هنر را در خود جای دهند.

هنرهای تجسمی

هنرهای تجسمی انواع فرم‌های هنری هستند که ما می‌توانیم ببینیم و در مقابل هنرهای شنیداری قرار می‌گیرند.

این فرم‌های هنری به شدت گسترده هستند و از تابلویی که روی دیوار آویزان کرده‌اید تا فیلمی که شب گذشته دیده‌اید، به عنوان هنرهای تجسمی شناخته می‌شوند.

واژه‌ی هنر تاریخچه بسیار جالبی دارد.

در طول قرون وسطا یک رشته علمی بود که در هفت زمینه مختلف دسته‌بندی شده بود و به هیچ عنوان چیزی نبود که مردم بتوانند آن را ببینند.

این هفت مورد عبارت بودند از دستور زبان، فصاحت و بلاغت، منطق دیالکتیک، حساب، هندسه، ستاره‌شناسی و موسیقی.

موضوع جالب این است که برای جدا کردن این هفت رشته از هنرهای کاربردی، از عبارت هنرهای زیبا (Fine Arts) برای اشاره به این هفت رشته استفاده می‌شد.

زیرا فقط افرادی که با مردم عادی فرق داشتند .

کسانی که Fine بودند به این رشته‌ها می‌پیوستند.

در مقابل افرادی که به هنرهای کاربردی مشغول بودند، به اندازه‌ای سرشان شلوغ بود که وقت مطالعه و تحصیل نداشتند.

چندین قرن بعد، مردم متوجه شدند که تفاوت زیادی بین علم و هنر وجود دارد.

از اینجا به بعد از عبارت Fine برای توصیف هرچیزی که برای حس‌های انسانی لذت‌بخش بوداستفاده شد.

پس از حذف رشته‌های علمی از لیست هفتگانه هنر این لیست شامل موسیقی، رقص، اپرا، ادبیات و همچنین برخی از هنرهای تجسمی مثل نقاشی، مجسمه‌سازی، معماری و هنرهای دکوراتیو بود.

در طول تاریخ لیست هنرهای زیبا خیلی طولانی شد و به همین خاطر در طول قرن بیستم این لیست به چهار دسته‌بندی زیر تقسیم شد:

ادبیات

هنرهای تجسمی
هنرهای شنیداری
هنرهای نمایشی

خود هنرهای تجسمی هم می‌تواند به دو دسته‌ی هنرهای گرافیکی (که روی سطح صاف اجرا می‌شوند) و هنرهای پلاستیکی (برای مثال مجسمه‌سازی) تقسیم شود.

در دنیای هنرهای تجسمی مردم هنوز هم عقیده دارند که تفاوت زیادی بین هنرهای زیبا و هنرهای دیگر وجود دارد.

این کار واقعا سردرگم کننده است و بسته به مخاطبی که دارید می‌تواند متفاوت باشد.

برای مثال مجسمه‌سازی و نقاشی تقریبا به صورت خودکار به عنوان هنر زیبا شناخته می‌شوند.

اما هنرهای دکوراتیو که طبیعت زیبایی‌شناختی دارد و به صنعتگری هم نیاز دارد به عنوان هنر زیبا شناخته نمی‌شود.

علاوه بر این، هنرمندان بصری برخی اوقات خودشان را Fine Artist و در مقابل Commercial Artist معرفی می‌کنند.

اما با این وجود برخی از انواع هنرهای تبلیغاتی و Commercial واقعا شگفت‌آور هستند و به عقیده برخی افراد به عنوان هنرهای زیبا شناخته می‌شوند.

به دلیل اینکه یک هنرمند برای گذران زندگی باید آثار هنری خود را به فروش برساند خیلی‌ها عقیده دارند که اکثر هنرها تبلیغاتی هستند.

در مقابل هنر تبلیغاتی برای اشاره به آثاری به کار می‌رود که هدف آن‌ها فروش محصول دیگری است.